السيد اليزدي ( مترجم : القمي )

441

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )

ودر زيادة سهويه فرق نيست ما بين زيادة اجزاء واجبه يا مستحبه مثل انكه در ركعت أول سهوا قنوت بجا أورد يا انكه در ركعت دويم در غير محل قنوت بجا اوردو مثل بحول الله وقوته گفتن در غير محل وسجود سهو براي زيادى تكبير يا تسبيح واجب نمىشود مگر انكه زيادة بر أو صادق باشد مثل انكه بقصد تكبير ركوع در غير محل تكبير بگويد كه ظاهرا زيادة بر ان صادق است وهم چنين گفتن سمع الله لمن حمده در غير محل بارى در وجوب سجود سهو مدار بر صدق زيادة است ونقيصه مستحبات موجب سجود سهو نيست حتى مثل قنوت هر چند أحوط ان است كه سجود را در مثل نقصان قنوت ترك نكند در صورتيكه عادت دارد كه هميشه بجا مىاورد واگر شك در زيادة يا نقيصه داشته باشد أحوط ان است كه سجود سهو را ترك نكند ( مسألة 2 ) واجب است تكرر سجود سهو بتكرر موجب أعم از انكه يك نوع مكرر شود يا أنواع موجبات محقق شده باشد وتكلم واحد سهوى هر چند طولانى باشد موجب يك مرتبه سجده سهو بيشتر نيست بلى اگر ما بين كلام متذكر شود ودوباره فراموش نمايد بايد سجود را دو مرتبه بجا أورد واگر هر سه سلام را سهوا بگويد يك مرتبه بيشتر واجب نيست هر چند أحوط تعدد ان است ونقصان تسبيحات اربع مثل زيادة ان موجب واحد است هر چند سه مرتبه گفته باشد ( مسألة 3 ) اگر يك سجده از ركعت أول فراموش كند مثلا وبرخيزد حمد وسوره وقنوت بخواند وتكبير ركوع را بگويد وپيش از ركوع متذكر شود بايد برگردد سجده را تدارك كند وشش مرتبه سجده سهو بجا أورد يك مرتبه براي بحول الله ويك مرتبه براي قيام بيجا ويك مرتبه براي زيادى حمد ويك مرتبه براي سوره ويك مرتبه براي قنوت ويك مرتبه براي تكبير ركوع وهم چنين اگر ترك كند تشهد را وبرخيزد تسبيحات اربع واستغفار وتكبير ركوع را بگويد وپيش از ركوع متذكر شود پنج مرتبه سجده سهو واجب مىشود ( مسألة 4 ) در نيت سجده سهو تعيين سبب لازم نيست هر چند أسباب متعددة موجود شده باشد چنانچه واجب نيست كه بترتيب أسباب مرتبا بجا أورد بنابر أقوى وگذشت كه سجده سهو را بعد از اجزاء منسيه وركعات احتياط بايد بجا أورد ( مسألة 5 ) اگر بقصد كلام بيجا سجود سهو بجا أورد ومعلوم شود بموجب ديگرى مثل قيام بيجا بر أو واجب بوده پس اگر بر وجه تقييد براي كلام بيجا بجا أورده بايد اعاده كند واگر از باب اشتباه در تطبيق بوده اعاده لازم نيست ( مسألة 6 ) سجده سهو بعد